कविता -नव वर्ष आयो
छायो वसन्त ऋतु लौ जगतै रमायो
उत्साहले विगतको पिर नै भुलायो
नौलो खुसी र सपना अव सल्वलायो
बिर्सौं कुभाव सवले नव वर्ष आयो ll १ ll
कर्तव्य के छ जनको यति बुझ्नु होला
ऐले सुकर्म नगरे पछि चित्त रोला
सद्बुद्धि लिन्छ जसले उसले सपार्यो
त्यागौँ मुटाव सवले नव वर्ष आयो ll २ ll
रोयो दुखेर मन हर्दम देश दुख्दा
खप्नै सकिन्न यसरी सुख शान्ति लुक्दा
खोजौं जवाफ कसले गति यो वनायो ?
राखौँ मिलाप सवले नव वर्ष आयो ll ३ ll
ठूलो र सानु नभनौं अति पर्छ चोट
केको विभेद यिनमा जव छैन खोट ?
त्यो हो विसाल जसले समता जनायो
मायाँ छरौं न सवले नव वर्ष आयो ll ४ ll
मेरो छ है सकलमा 'शुभकामना' यो
फ्यालौं विचार ननीका नगरौं ढिला त्यो
साँच्चै उमङ्ग अनि कोमलता पलायो
बाँडौ कि प्रेम सवले नव वर्ष आयो ll ५ ll
(वसन्ततिलका छन्द) ८ अक्षरमा विश्राम
कोमल भट्ट
पुरानो नैकाप,काठमाडौँ
हाल:- न्युयोर्क
