सुनाऊँ कहाँ गै ? दुखेको छ छाती
झरी आँसु धेरै भिजेको छ छाती
न आयो सुखैमा रमेको पला त्यो
सधैँ प्यास मात्रै सहेको छ छाती
म भोग्दै छु नाना थरीका समस्या
परी चोट साह्रै चिरेको छ छाती
भयो भित्र पीडा गढी तीर तीखो
बनाएर डाहा जलेको छ छाती
लछार्दै पछारे सयौँ बाध्यताले
उचालेर फ्याँक्दा फुटेको छ छाती
खुसीको बिहानी थियो कल्पनामा
अझै आश गर्दै ढुकेको छ छाती
कोमल भट्ट
पुरानो नैकाप,काठमाडौँ
हाल:-न्युयोर्क
