गजल - आचार्य प्रभा
जती लड्नु लडी सकें कति लडाउँछौ ?
छातीभित्र तिखो शूल किन गडाउँछौ ?
तिम्रोजस्तै मेरोपनी उस्तै उदेश्य छ
मलाई रोक्न तिम्रा पाउ अझै बढाउँछौ ?
सफलताको सबैले नै आश राख्ने गर्छन्
पराइेको आशालाई किन डढाउँछौ ?
सही सोंच पालेर पो मान्छे सुखी हुन्छन्
आफ्नै मन्लाइे झुटो पाठ किन पढाउँछौ ?
अभिमानको पहाडले किच्नभन्दा पैला
स्वाभिमानको शिर शायद चाँडै ठडाउँछौ!!!
