तूफान आँधी हुरी आई उड़ायो जिन्दगी।
खै कहाँ-कहाँ आज पुर्यायो जिन्दगी॥
जतन गरी राख्ने कोसिस गर्दा पनि।
असिना र बर्षातले रुझायो जिन्दगी॥
हरेक ईच्छा-आकांक्षाहरु कुल्चिएर।
नियतिले नै घात गरी रुवायो जिन्दगी॥
जिन्दगी त महा-सागर पो सोच्थेँ म।
खहरे झैँ आज कहाँ सुसायो जिन्दगी॥
परात्मकको क्रम हो हाँसो खुसि भन्थे।
न त यहाँ बाँचुन्जेल रमायो जिन्दगी॥
पोष कुमार राई
महेश्वरी-२ सानोडुम्रे खोटाङ्
